Opis szlaku rowerowego krutyni

Ruszamy na trasę ze Stanicy Wodnej PTTK Sorkwity.

Wyjeżdżając z ośrodka po lewej stronie ujrzymy bryłę neogotyckiego pałacu zbudowanego w latach dwudziestych XX w. w stylu wiktoriańskim.

Ta okazała rezydencka budowla, otoczona zabytkowym parkiem, z wysoką oktagonalną wieżą i kilkoma basztami posiada wygląd przypominający zamek warowny. 

0,0    Skrzyżowanie z ruchliwą drogą krajową nr 16, po przeciwnej stronie kościół ewangelicki z XVII w.

0,5    Jedziemy w kierunku Mrągowa. Mijamy budynek Urzędu Gminy, sklepy, bar, pocztę, i na końcu miejscowości, przy kierunkowskazie „Jędrychowo 3” skręcamy w prawo.
Droga asfaltowa prowadzi wzdłuż pól w kierunku płd.-wsch. Miejscami po prawej stronie widok na jezioro Lampackie.

3,1    Niewielka osada Jędrychowo. Po prawej wjazd do zabytkowego dworku z XVIII wieku, w którym mieści się hotelik (Hotel im Park) z restauracją. Po kilometrze kończy się asfalt, dalej jedziemy drogą szutrową.

4,6    Rodowo. Tuż przy szlaku Ośr. Edukacyjno-Wypoczynkowy „Camp Rodowo”. Kilkadziesiąt metrów dalej w prawo, granicą lasu odchodzi ścieżka, opadająca stromą skarpą wzdłuż głębokiego jaru do jez. Lampasz. Warto zatrzymać się w tym miejscu, zejść w dół nad jezioro i odbyć krótki spacer ścieżką przyrodniczą „Jary Lampasza”.  W dole nad jeziorem znajdują się pomosty kąpielowe, wiaty i tablice edukacyjne. Za wsią rozwidlenie, wybieramy główną drogę w prawo. Dalej kontynuujemy jazdę przez las drogą ppoż. nr 32. Po 1,6 km kończy się las, pozostając na tej samej drodze, wśród pól ujrzymy po lewej stronie wieżę GSM i po chwili dojeżdżamy do wsi Grabowo.

7,8     Grabowo. Skrzyżowanie z drogą wojewódzką nr 600 Mrągowo – Szczytno, gdzie skręcamy w prawo. We wsi mijamy drewniane rzeźby, które nadają tej miejscowości niezwykle urokliwy klimat. Zdobiąca Grabowo galeria to efekt odbywających się tutaj plenerów rzeźbiarskich „Grabowskie klimaty”. Przewodnim motywem jednego z nich była bajka Tuwima „Rzepka”, stąd między innymi rzeźby dobrze znanych, zabawnych postaci mozolnie ciągnących rzepę.

9,0      Na rozwidleniu opuszczamy główną szosę, która łukiem skręca w prawo, jadąc na wprost drogą asfaltową w kierunku wsi Dłużec. W oddali po prawej, nieco w dole, miejscami widać jezioro Dłużec. Droga faluje, przed wsią ostro opada nad brzeg jeziora. We wsi (11,9 km) po prawej szkoła w zabytkowym budynku, dalej niewielka plaża. Pod koniec zabudowań po obu stronach drogi mazurskie drewniane chaty.

13,1    Na skrzyżowaniu skręcamy w prawo, niespełna 200 m dalej przejeżdżamy most nad strugą, łączącą w tym miejscu jezioro Dłużec i Białe. Biegnie nią szlak kajakowy Krutyni. Po lewej dogodny zjazd dla rowerów do jeziora Białego. Po niespełna kilometrze dojeżdżamy do rozwidlenia dróg asfaltowych (14,2 km). Droga na wprost prowadzi do Rutkowa i dalej Głogna. Natomiast my za szlakiem odbijamy w lewo. Z naprzeciwka dochodzi tutaj niebieski szlak pieszy im. Melchiora Wańkowicza, prowadzący z Sorkwit do Zgonu.

15,3     Na skrzyżowaniu z drogą szutrową, gdzie żółty kierunkowskaz kieruje do stanicy wodnej Bieńki, skręcamy w lewo. Prowadzi tędy także szlak pieszy. Po 800 m mała osada Bieńki – 2 zagrody po lewej stronie, po prawej w lesie cmentarzyk wiejski. Droga łukiem skręca w prawo. Kilkadziesiąt metrów za drugą zagrodą rozwidlenie dróg (16,4 km): szutrówka w lewo prowadzi do Stanicy Wodnej PTTK Bieńki, szlaki biegną na wprost drogą ppoż. nr 57.

18,1     Trzymając się głównej drogi, po przebyciu pół kilometra skręcamy w lewo, a następnie łagodnym łukiem w prawo. Skrzyżowanie dróg w sąsiedztwie mostu nad strugą Dąbrówką łączącą jeziora Białe i Gant, którą biegnie szlak kajakowy Krutyni. Kierujemy się w prawo szutrową drogą ppoż. nr 40. Niespełna 300 m dalej szlak pieszy skręca przecinką w lewo. My za szlakiem rowerowym jedziemy prosto. Na skraju lasu, po lewej stronie mijamy stary cmentarz ewangelicki.

20,1      Gant. Przy wjeździe do wsi na skrzyżowaniu z drogą asfaltową duży krzyż, skręcamy tutaj w lewo. Na końcu głównej części wsi, gdzie kończy się asfalt, skręcamy ponownie w lewo zgodnie z kierunkowskazem „Jeleniewo 5”. Przed ostatnimi zabudowaniami na skraju lasu z lewej strony do naszej drogi powraca szlak pieszy (21,3 km). Wjeżdżamy w las, mijamy mały parking leśny – dogodne miejsce na odpoczynek. Znajdujemy się na szerokiej, szutrowej drodze ppoż. nr 42, którą za szlakiem rowerowym dojechać możemy do wsi Machary.

22,6      Rozwidlenie szlaków rowerowego i pieszego. Pieszy odchodzi w prawo w boczną drogę.
Tutaj mamy do wyboru dwa warianty dojazdu do Stanicy PTTK Babięta. Nieco dłuższy, biegnący początkowo szlakiem rowerowym i drogami publicznymi, a więc łatwy i technicznie , i nawigacyjnie. Drugi – krótszy (WARIANT SKRÓTOWY), ale zdecydowanie trudniejszy, prowadzący częściowo szlakiem pieszym. Czeka nas prawie 6-kilometrowy przejazd krętymi, leśnymi, miejscami nieco podmokłymi duktami z kilkoma dość wymagającymi podjazdami. Głównym problemem będzie przejazd w bród szerokiego na około 2,5 m strumienia i głębokiego zależnie od stanu wód na około 20-30 cm. Ponadto przyjdzie nam pokonać pewien odcinek poza szlakami, bez oznakowań. Przejazd ten wymaga więc pełnej mobilizacji. Jednak nagrodą będzie otoczenie pięknego, mieszanego lasu i klimat ustronności. Zatem jest to wymarzony odcinek dla rowerzystów lubiących wyzwania.

WARIANT SKRÓTOWY

Opuszczamy wygodną szutrówkę ze szlakiem rowerowym i za znakami szlaku pieszego zjeżdżamy w prawo w utwardzoną leśną drogę, po 500 m następną szutrówką kierujemy się ponownie w prawo. Przejeżdżamy mostek nad potokiem Babant i kilkadziesiąt metrów dalej za niebieskim szlakiem pieszym skręcamy w lewo w leśną przecinkę. Po kilku metrach ponownie w lewo w boczną ścieżkę gruntową. Jedziemy w kierunku południowym, po 1,2 km na skrzyżowaniu leśnych ścieżek skręcamy w lewo.

25,3      Pokonując niewielkie wzniesienie dojeżdżamy do skrzyżowania z nieco utwardzoną ścieżką. Tutaj rozstajemy się z niebieskim szlakiem, który odbija w prawo, my natomiast jedziemy tą drogą w przeciwną stronę, lekko w lewo. Zjeżdżamy w dół, przekraczamy w bród strugę, łączącą jez. Tejsowo i Kały i objeżdżając znajdujące się po lewej stronie wzniesienie zmierzamy w kierunku wschodnim. Na wyraźnym podjeździe przecinamy poprzeczne ścieżki i już na wypłaszczeniu docieramy do skrzyżowania. Skręcamy w lewo na północ i łagodnym łukiem w prawo pokonujemy kolejne wzniesienie. Na zjeździe z wąskiego grzbieciku mijamy dwie poprzeczne przecinki i wyjeżdżamy na rozległe rozwidlenie (27,0 km). Tutaj trzymając się wyraźniejszej drogi skręcamy ostro w prawo. Pół kilometra dalej, na łuku w lewo mijamy śródleśną zabagnioną łąkę z niewielkim strumieniem i dalej jedziemy prosto. Wracamy na niebieski szlak pieszy. Dochodzi do skrzyżowania z prawej strony w towarzystwie szlaku zielonego.

29,0      W pewnym momencie wypatrując oznakowania szlaków należy zjechać w lewo, do Stanicy Wodnej PTTK Babięta.

Ze stanicy trzymając się szlaku niebieskiego (zielony kończy się przy bramie stanicy) drogą gruntową jedziemy w kierunku wsi Babięta. Tutaj zachowując ostrożność  wjeżdżamy na drogę krajową nr 58 i skręcamy w lewo. Opuszczamy szlak pieszy, który odbija w prawo, mijamy sklepy, restaurację Czarci Młyn, zabytkowy młyn wodny i most z tamą na Babięckiej Strudze. Na rondzie (30,5 km) skręcamy w prawo i kontynuujemy jazdę główną szosą.

22,6      Wybierając wariant łatwiejszy, ale nieco dłuższy kontynuujemy jazdę szutrówką na wprost za szlakiem rowerowym. Niespełna 2 km dalej po prawej stronie odchodzi droga do widocznego jeziora Tejsowo. Przejeżdżamy most leśny nad szlakiem Krutyni tzw. „Mały Elf” im. Haliny Frąckowiak (25,1 km) i nadal jedziemy na wschód.

27,4      Opuszczamy las i wkrótce znajdujemy się na obrzeżach Machar. Nie wjeżdżając do wsi skręcamy drogą asfaltową w prawo i udajemy się na południe. Jeżeli nie planujemy odwiedzin w stanicy Babięta należy trzymać się szlaku.

29,5      Babięta. Rondo na skrzyżowaniu dróg: krajowej 58 i drogi wojewódzkiej 601. Żeby dostać się do Stanicy Wodnej PTTK Babięta, na rondzie skręcamy w prawo, przejeżdżamy most z tamą na Babięckiej Strudze. Kolejny raz przecinamy tutaj szlak kajakowy Krutyni. Mijamy dawny młyn wodny z pocz. XX w., obok którego mieści się niewielka elektrownia i restauracja Czarci Młyn. Za łukiem drogi, na wysokości sklepu skręcamy w prawo i drogą gruntową jedziemy około 800m niebieskim szlakiem pieszym. Na rozwidleniu wybieramy prawą odnogę i po chwili jesteśmy w Stanicy Wodnej PTTK.

Z ronda na dalszą trasę udajemy się na wprost drogą 58 w kierunku Rucianego-Nidy.

31,6      Kierując się drogowskazem „Nowy Zyzdrój 2” zjeżdżamy z szosy w prawo w drogę ppoż. nr 61, którą biegnie znany nam niebieski szlak rowerowy. Przejeżdżamy przez Nowy Zyzdrój (33,0 km) leżący nad jeziorem o tej samej nazwie. We wsi sklep spożywczy, bar i ośrodki wypoczynkowe. Po lewej w środku wsi cmentarz mazurski. Za wsią kontynuujemy jazdę na wprost lasem wzdłuż wschodniego brzegu jeziora Zyzdrój Wielki. Jedziemy ponad 5 km, aż do drogi krajowej nr 59 (39,1 km).

39,9      Przed Spychowem w prawo odchodzi droga dojazdowa do kolejnej stanicy na szlaku Krutyni – Stanicy Wodnej PTTK Spychowo.

Od stanicy dalej jedziemy drogą główną i po paru metrach ponownie krzyżujemy się ze szlakiem kajakowym Krutyni przejeżdżając mostem nad Spychowską Strugą.

40,4      W Spychowie, przed ostrym łukiem skręcamy w lewo w boczną ulicę zgodnie z drogowskazem  „Koczek 4” i znakami szlaku rowerowego. Przez turystyczną miejscowość  Bystrz przejeżdżamy łukiem w prawo, a już za wsią ostrym zakrętem drogą asfaltową udajemy się w lewo (41,5 km). Wkrótce mijamy kolejną letniskową miejscowość Kierwik i jezioro o tej samej nazwie. Na końcu jeziora zaczyna się miejscowość Koczek z dużym osiedlem domków letniskowych, kąpieliskiem i polem namiotowym. Kończy się asfalt, dalej droga szutrowa.

44,8       Już za wsią, przed samotną zabudową leśniczówki Koczek, która znajduje się przy moście na zwężeniu jeziora Uplik, skręcamy w prawo. Po drugiej stronie jeziora, za mostem kolejne pole namiotowe. Dwieście metrów dalej, na łuku z prawej strony dochodzą 2 drogi, a jedną z nich ponownie dołącza do nas niebieski szlak pieszy. Do Zgonu jedziemy leśną szutrową drogą w kierunku północnym, mając po lewej brzeg jeziora Uplik. Po kilkuset metrach łukiem oddalamy się od jeziora, mijając znajdujący się nad brzegiem rezerwat przyrody „Czaplisko - Ławny Lasek”.

47,2       Zgon – turystyczna miejscowość, położona na szlaku kajakowym Krutyni, w której znajduje się kolejna stanica wodna PTTK. Skrzyżowanie z drogą krajową nr 58. Tuż przed skrzyżowaniem po lewej stronie Izba Pamięci Igora Newerlego, urządzona w starym domu, w którym pisarz przebywał sezonowo i tworzył.

Szlak rowerowy prowadzi w lewo. Natomiast Stanica Wodna PTTK Zgon znajduje się 250 m dalej po prawej stronie.

Zachowując należytą ostrożność przez ponad kilometr jedziemy drogą krajową w kierunku zachodnim, mając po północnej stronie jez. Mokre z polem namiotowym, barem, plażą.

48,3        Za mostem rozdzielającym jeziora Uplik i Mokre skręcamy w prawo w szutrową drogę ppoż. nr 29 – drogowskaz „Ławny Lasek 1”, i jedziemy nią ponad 7 km, w większości lasem, aż do Cierzpięt. Droga prowadzi cały czas prosto, w kierunku północnym. Tuż za skrzyżowaniem z niewielkim strumykiem (52,8 km) w prawo odchodzi droga, którą możemy dojechać na brzeg jeziora Mokrego z pomostem i plażą. To idealne miejsce na odpoczynek nad wodą w lesie.

55,4        Cierzpięty. Na skrzyżowaniu z drogą asfaltową skręcamy w prawo i jedziemy na wschód wśród zwartej zabudowy wsi. Za sezonowym barem zjeżdżamy w lewo w szutrową drogę, z której następnie przy wjeździe do lasu zjeżdżamy w prawo gruntową ścieżką. Objeżdżamy północnym brzegiem jezioro Mokre.

Drewniany most nad kanałem łączącym jez. Mokre z Jez. Krutyńskim – kolejny raz przecinamy szlak kajakowy. Z lewej strony jaz, zmuszający płynących kajakarzy do przenoszenia kajaków oraz Rezerwat Krutynia obejmujący ochroną Jez. Krutyńskie wraz otaczającym je lasem. Utwardzoną drogą docieramy do wsi Krutyń, skręcając wcześniej na skrzyżowaniu z żółtym szlakiem (62,5 km) w lewo.

63,4         Krutyń – „stolica” szlaku kajakowego Krutyni. We wsi Stanica Wodna PTTK Krutynia. Aby do niej dojechać należy po przekroczeniu rzeki na skrzyżowaniu z główną drogą skręcić w lewo, by następnie po 150 m zjechać z niej w boczną uliczkę, ponownie w lewo. Do stanicy doprowadzą nas kierunkowskazy.

Przy skrzyżowaniu po przeciwnej stronie drogi siedziba i Muzeum Przyrodnicze Mazurskiego Parku Krajobrazowego.

W tym miejscu opuszczamy niebieski szlak rowerowy, który prowadzi na wprost do wsi Gałkowo.

W dalszą trasę wracamy początkowo tą samą drogą, którą dojechaliśmy do Krutyni. Zjeżdżamy w centrum wsi z głównej drogi w prawo na zachód w kierunku jez. Mokre trzymając się żółtego szlaku pieszego im. Karola Małłka i ścieżki przyrodniczej Krutyń-Zgon. Tuż za skrzyżowaniem, gdzie szlak rowerowy odbija w prawo pierwszy z okazałych pomników przyrody, które spotkamy w najbliższej okolicy – Dąb Krutyński. Drzewo ma około 370 lat, obwód pnia 530 cm i około 30 m wysokości. Niecałe pół kilometra dalej spotkamy kolejny pomnik przyrody – Zakochaną Parę. To dwa drzewa splecione w „miłosnym uścisku” – 18-metrowy,160-letni dąb przytulił się i objął konarami 27-metrową, 270-letnią sosnę. Dalej pojedziemy granicą Rezerwatu Zakręt, utworzonego dla ochrony dwustuletniego boru mieszanego z trzema niewielkimi dystroficznymi jeziorkami.

65,9      Dojeżdżamy nad jez. Mokre, nad którym znajduje się tzw. plaża krutyńska. Doskonałe miejsce na odpoczynek. Stąd za szlakiem jedziemy na południe wzdłuż brzegu jeziora. To wyjątkowo urokliwy fragment trasy. Po 3 km kolejny rezerwat - leśno-torfowiskowy rezerwat przyrody Królewska Sosna. Utworzony został w 1959 roku dla ochrony 200-letniego mieszanego lasu oraz trzech jeziorek Kruczki z reliktową florą torfowisk wysokich, słynące z pływających wysp, powstających z odrywającego się kożucha torfowego. Znajduje się tu pomnikowa, niestety obumarła już sosna (360 cm obwodu), od której pochodzi nazwa rezerwatu. Jest także niemal 400-letni

„Dąb nad Mukrem” im. K. Małłka o wysokości 30 m i obwodzie pnia ponad 5 m. Skręcamy łukiem w kierunku wschodnim i objeżdżamy południowym skrajem rezerwat.

70,1       Węzeł szlaków - od południa dochodzi niebieski szlak pieszy, który wielokrotnie spotykaliśmy na trasie. Prowadzący z Sorkwit szlak tu właśnie kończy się. Stąd na dwa sposoby możemy dostać się do drogi szutrowej Zgon-Krutyński Piecek: albo za niebieskim szlakiem dobrą drogą pojechać w kierunku południowym (łatwiejszy wariant), albo kontynuować jazdę żółtym szlakiem, niestety dość uciążliwą ścieżką. Jednak ze względu na jej urokliwy przebieg między jeziorkami namawiamy na drugi wariant.

71,3        Na skrzyżowaniu z drogą szutrową skręcamy w lewo. Kilometr dalej na rozwidleniu jedziemy prosto, pozostawiając z lewej drogę do Krutyni (wszak tam już byliśmy). Wkrótce osiągamy zabudowania Krutyńskiego Piecka, wcześniej przejeżdżając most na Krutyni.

73,7        Krutyński Piecek – niewielka letniskowa wioseczka. Tutaj drogą asfaltową jedziemy w prawo. Niespełna pół kilometra dalej w Zielonym Lasku skręcamy w prawo, gdzie szutrowa droga prowadzi do pochodzącego z początku XX w. młyna wodnego, w którym w ostatnich latach uruchomiono niewielką elektrownię wodną. Zapora napędzająca turbinę zmusza kajakarzy do przenoszenia w tym miejscu kajaków. Warto zjechać z drogi 150 m, aby obejrzeć ten zabytek techniki. Na dalszą trasę jedziemy w lewo, czyli w kierunku północno-wschodnim do Gałkowa. Na skraju lasu, którym pojedziemy 2,5 km mijamy niewielkie cmentarze ewangelickie, zarówno przy wjeździe jak i przy wyjeździe, już na obrzeżach Gałkowa.

77,0       Gałkowo  – wieś z zabytkowym układem i licznymi przykładami architektury drewnianej z XIX w., wzniesiona przez staroobrzędowców (rosyjscy uchodźcy religijni). Jednak najbardziej okazały budynek zwany Dworkiem Łowczego, przeniesiony został tutaj ze Sztynortu. Mieści restaurację i salon hrabiny M. Dönhoff. We wsi duży ośrodek jeździecki – Stadnina Koni Ferensteinów. Obiekty te znajdują się nieco poza trasą, z lewej strony. My zaraz za tartakiem odbijamy w szutrową drogę w prawo. Po lewej stronie mijamy ogrodzone wybiegi dla koni i niewielki cmentarzyk, który jest pozostałością po staroobrzędowcach. Nieco dalej z prawej okazałe posesje domów, a na zakręcie drogi mały cmentarzyk ewangelicki z początku XIX w.

79,6        Wojnowo. Po dwóch zakrętach, najpierw w lewo, potem w prawo, mijamy drewniany most nad Krutynią i dojeżdżamy do szosy. Dalsza trasa prowadzi w lewo, my jednak polecamy zwiedzenie najpierw tej znanej wsi z ciekawymi zabytkami. W tym celu udajemy się w prawo, następnie boczną jezdnią w lewo. Już ze skrzyżowania ujrzymy niewielką, białą bryłę drewnianej cerkiewki prawosławnej, zbudowanej w latach 1921–1923. Jadąc dalej na południe po niespełna 500 m mijamy murowany budynek molenny (staroobrzędowy dom modlitwy), zbudowany w latach 1923–1927. Kolejnym zabytkiem jest dawny zespół klasztorny, zbudowany w połowie XIX w. nad jez. Duś przez staroobrzędowców. Żeby tam dotrzeć należy już na końcu wsi zjechać pół kilometra w prawo; drogę wskażą nam odpowiednie kierunkowskazy. Wcześniej możemy jeszcze zwiedzić prywatną galerię. Wracamy tą samą drogą i dalej prosto zmierzamy do Ukty.

81,9       W Ukcie na skrzyżowaniu z drogą 610 udajemy się w lewo. Żeby jednak dojechać do Stanicy Wodnej PTTK Ukta należy skręcić w prawo, po kilku metrach w lewo w zabytkową lipową aleję.
Ukta  to urokliwa mazurska wieś letniskowa położona nad Krutynią, która ma w sobie coś z małego miasteczka. Mostem nad Krutynią wjeżdżamy do centrum wsi. Po obu stronach mostu przystanie kajakowe. Po prawej stronie ładna bryła neogotyckiego kościoła z poł. XIX w. z drewnianą XIX-wieczną dzwonnicą. Na rozwidleniu wybieramy drogę wojewódzką nr 609 i wyjeżdżamy z Ukty w kierunku Mikołajek. Przed zabudowaniami Nowej Ukty skręcamy w lewo w drogę gruntową (83,6 km). Po ok. 1 km ostry zakręt w prawo, mijamy odchodzącą w lewo drogę i łagodnym łukiem kierujemy się do Kadzidłowa. Miłośnicy mazurskiej przyrody obowiązkowo muszą zwiedzić Park Dzikich Zwierząt. Z kolei miłośników historii zaprasza „Osada Kulturowa” z muzeum i małym skansenem, m.in. z bardzo cennymi przykładami drewnianych chałup podcieniowych. Z prawej przy drodze naprzeciwko muzeum mały cmentarz wojenny z I wojny światowej żołnierzy rosyjskich.

86,0         W Kadzidłowie spotykamy zielony szlak rowerowy gminy Ruciane-Nida „Pętla Wojnowska”, którym pojedziemy aż do końca naszej trasy. Niestety oznakowania tego szlaku znajdują się w nienajlepszym stanie i w wielu miejscach może okazać się mało przydatny.

Na skrzyżowaniu w Kadzidłowie jedziemy w prawo, mijamy z lewej strony Park Dzikich Zwierząt, na rozwidleniu wybieramy lewą odnogę. Dojeżdżamy do drogi wojewódzkiej 609, skręcamy ponownie w lewo na Mikołajki. Po kilometrze (88,1 km) zjeżdżamy w prawo, w drogę na Iznotę.

89,5         Mijamy wieś Nowy Most i most na Krutyni z polem biwakowym na jej brzegu. Tuż za mostem w lewo odchodzi droga do kolejnej stanicy – Stanicy Wodnej PTTK Nowy Most.

W dalszą trasę jedziemy prosto i po 2 km osiągamy Iznotę.

91,4         Iznota to kolejna wieś na Szlaku Kajakowym Krytynia. Jest osnuta legendami o galindzkich bogach i wodzach. W pobliskim ośrodku „Galindia” można zasmakować „bliskiego spotkania trzeciego stopnia” z legendą mieszkańców tych ziem. Aby tam dojechać należy po drugiej stronie mostu udać się 1,5-kilometrową szutrówką w prawo. Natomiast rezygnując z wizyty w ośrodku na skrzyżowaniu, gdzie spotykamy czerwone szlaki – pieszy i rowerowy, skręcamy za nimi w prawo na Wygryny. Wkrótce kończy się asfalt, dalej jedziemy szerokim duktem leśnym, mijając małe jeziorka ukryte w puszczy. Aby dostać się do ośrodka PTTK w Kamieniu należy między Jeziorkami Gryżewskim i Borkowskim na rozwidleniu dróg jechać w lewo za czerwonym szlakiem pieszym (93,3 km). Czterysta metrów dalej jedziemy w boczną drogę w lewo, która po kolejnych 400 metrach doprowadzi nas do stanicy. W dalszą trasę udajemy się czerwonym szlakiem. Mijamy drewnianą kapliczkę z filmu Pan Tadeusz i wracamy na główny trakt Iznota-Wygryny. Po 5 km dojeżdżamy do Wygryn (98,5 km) – kolejnej wsi letniskowej z zabytkowymi XIX-wiecznymi chałupami mazurskimi. Przejeżdżamy most nad rzeczką Nidką i drogą gruntową przez las kierujemy się na Guziankę. Dojeżdżamy do skrzyżowania dróg asfaltowych (101,8 km), które przejeżdżamy na wprost. Skręcając w lewo ul. Guzianka dojechalibyśmy do pobliskiej śluzy umożliwiającej komunikację wodną pomiędzy jez. Bełdany, a Jez. Nidzkim. W jej sąsiedztwie pochodząca z pocz. XX w. wieża karabinów maszynowych stanowiąca element fortyfikacji Mazurskiej Pozycji Jeziornej. Ulicą Mazurską dojeżdżamy do ronda, gdzie skręcamy w lewo. Ścieżką dla rowerów jedziemy wzdłuż drogi krajowej nr 58, mijając „it”, ciąg sklepów i punktów gastronomii. To już Ruciane-Nida.

10,32       Ruciane-Nida.

Aleją Wczasów zjeżdżamy w prawo i udajemy się w kierunku centrum miasta. Mijamy przejazd kolejowy, boczną ulicę Słowiańską i leśną aleją jedziemy wzdłuż ośrodków turystycznych.

105,0       Trzecim z nich jest Ośrodek Turystyki Wodnej PTTK Ruciane - Nida. Tu kończy się nasza trasa.